تبلیغات
نقد و بررسی بازی های روز سال 2012

اطلاع از وضعیت فروش بازی ها

قالب وبلاگ

نقد و بررسی بازی های روز سال 2012 - E3 2012 | دورنمای صنعت بازی
 

E3 2012 | دورنمای صنعت بازی

نویسنده: مهدی صولتی

 

 

نسل جدید در حال شروع است و همگی انتظار داریم که تا یک سال آینده سونی و مایکروسافت همانند نینتندو برنامه خودشان را برای نسل بعد اعلام کنند. در E3 امسال شاهد برنامه های هر سه شرکت بودیم. از طرف دیگه تقریباً هر سه شرکت کنفرانس‌های خود را متفاوت برگزار کردند. آنها استراتژی های متفاوتی را در پیش گرفته‌اند در حالی که خدماتی را که قصد دارند ارائه دهند روز بروز شباهت بیشتری با یکدیگر پیدا می‌کنند. تنها یک نتیجه از روند کنونی و مسیری که این سه شرکت بزرگ در صنعت بازیسازی و سرگرمی در پیش گرفته‌اند قابل استنباط است: صنعت بازی در حال تبدیل شدن به صنعت سرگرمی‌های الکترونیک است. اما این جمله دقیقاً به چه معناست، نسل بعد کنسول‌ها واقعاً چه شکل و شمایلی به خود خواهد گرفت. این سؤالی است که قصد داریم در اینجا پاسخی را برایش پیدا کنیم.

در چند ماه گذشته نینتندو مدام بر روی این موضوع که قدرت سخت افزاری مهم نیست و یا با گفتن اینکه قدرت گرافیکی همه چیز نیست جواب شایعات گوناگون را می‌داد. شایعاتی که مدعی بودند Wii U قدرتی در حد و یا کمی بیشتر از کنسول‌های نسل حاظر دارد. آنها معتقد بودند که Gamepad می‌تواند نقش کنسول نسل بعد این شرکت را ایفا کند. آنها در نمایش سال قبل خود چندین ایده جدید را برای استفاده از Gamepad ارائه کردند و علاوه بر آن نظر مثبت بازیسازهای بزرگ و بنام در مورد ایده جدید خود را نیز با افتخار مطرح کرده و نوید یک انقلاب جدید در صنعت بازی را به طرفداران خود دادند. طرفداران این کنسول جدید نیز کم نگذاشتند و تمام این یکسال را به خلق و تصور ایده‌های جدید اختصاص دادند. اما امسال چه اتفاقی افتاد؟ آیا نینتندو همان نینتندوی سال قبل بود؟ آیا آنها هنوز هم به ایده جدید خود وفادار هستند؟

 

 


درست چند روز قبل از شروع E3 نینتندو در یک نمایش جداگانه کنترلر کلاسیک با شکل و شمایل جدید خود را در معرض دید رسانه‌ها گذاشت. کنترلری که شکل و شمایلی شبیه به کنترلر Xbox 360 داشته و مقداری از تکنولوژی کنترلر PS3 را نیز به ارث برده است و در یک جمله می‌توان گفت که: سبک و خوش دست است. اما معرفی این کنترلر با این شکل و شمایل درست پس از گذشت یک سال از رونمایی Wii U چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا آنها بازیبازهای حرفه ای را مخاطب قرار داده و قصد داشته‌اند که به آنها بگویند که عناوین حرفه‌ای درست مانند تجربه فعلیشان بر روی کنسول ما نیز قابل بازی هستند؟ آیا آنها می‌خواسته‌اند بگویند ابعاد بزرگ Gamepad و سنگینی آن مانع از لذت بردن شما از بازی‌های حرفه‌ای نخواهد شد؟ یا نه، می‌خواسته‌اند به استدیوهای 3rd Party بگویند که شما می‌توانید با صرف کمترین هزینه عناوین خود را برای Wii U نیز پورت کنید و دیگر نیازی نیست برای خلق محتویات جدید برای Gamepad انرژی زیادی بگذارید؟ هر چه باشد ما هنوز آماری را که سایت IGN از سازنده‌های مختلف گرفته است و بسیاری از آنها اعلام کرده‌اند که ساخت بازی برای Wii U از تمامی پلتفرم‌های نسل بعد سخت تر خواهد بود را از یاد نبرده‌ایم. شاید این همان علت اصلی باشد.

اما صرف نظر از هدف اصلی آنها می‌توان حدس زد که نتیجه کار آنها چه خواهد شد: پورت عناوین Xbox 360 و PS3 با رزلوشن بالاتر و گیم پلی یکسان برای Wii U درست مانند یک PC که مقداری قوی تر است. اما آیا این به تنهایی کافی است؟ آیا فراهم کردن دو گزینه به صورت همزمان برای سازندگان 3rd Party در حالی که یک گزینه به صرف وقت و هزینه بیشتری نیاز دارد و ایده‌های جدیدی را طلب می‌کند کار عاقلانه‌ای است؟ آیا سازندگان برای یک بازی بر روی یک کنسول دو تجربه گیم‌پلی متفاوت که مکمل یکدیگر نیز نیستند ایجاد خواهند کرد؟ و آیا تجربه جدیدی که آنها برای Gamepad خلق می‌کنند آنقدر یونیک و منحصر بفرد خواهد بود که بازی‌بازان را مجاب به خرید Wii U و استفاده از Gamepad کند؟ اینها سؤالاتی هستند که هنوز جواب روشنی برایشان وجود ندارد اما چیزی که قطعی به نظر می‌رسد این است که نینتندو در این یکسال از نسل پیش خود درس گرفته و سعی دارد نظر مساعد و حمایت بازیسازان 3rd Party را نیز با صرف کمترین هزینه برای باقی ماندن در رقابت جلب کند اما همانند نسل قبل آنها می‌بایست حمایت کننده اصلی برای عناوین یونیک بر روی Gamepad باشند چرا که راه را برای حضور معمولی سازندگان بر روی کنسولشان هموار کرده‌اند. آنها کنترلر جدید خود را سال پیش معرفی نکرده بودند و قطعاً جمع آوری نظر سازندگان در طول یک سال گذشته برای معرفی این کنترلر کلاسیک نقش مهمی ایفا کرده است.

 

 


اما این تمام ماجرا نیست. نینتندو تا جایی که توانسته است تلاش نموده تجربه کنسول خود را به کنسول‌های نسل حاظر و احتمالاً نسل بعد نزدیکتر کند. ولی در آن سوی ماجرا دو شرکت Sony و Microsoft ضمن بهبود هر ساله محصولات خود تمهیدات جدیدی را نیز برای آنها اندیشیده‌اند. سونی با بکارگیری PS Move و PS Eye و شبکه PSN و ترکیبشان با PS Vita و همینطور PS Mobile سعی در خلق یک تجربه جدید دارد. آنها قصد دارند تجربه بازی همزمان بین PS3 و PS Vita را بوجود بیاورند، با PS Move و PS Eye تجربه جدیدی را در بازی‌های حرکتی ایجاد کنند و با کمک PSN و PS Suit امکان استفاده از محصولات سرگرمی Playstation را بر روی تلفن‌های همراه امکان پذیر کنند. و شاید در آینده‌ای نه چندان دور قابلیت استفاده از PS Vita به عنوان کنترلری مانند Gamepad را نیز امکان پذیر کنند.

در طرف دیگر Microsoft قرار دارد. شرکتی که به تازگی از تکنولوژی Xbox SmartGlass رونمایی کرده‌، 3 سال پیش Kinect را معرفی نموده و چندین سال است که Xbox Live را پایه گذاری کرده است. Xbox 360 پلتفرمی است که تمامی تجربه های بالا را در یک مکان امکان پذیر می‌کند. اما مایکروسافت چند سالی است که سعی دارد پلتفرم جدیدی را برای خود معرفی کند. پلتفرمی که هر ساله زمان زیادی از کنفرانسش را به خود اختصاص می‌دهد، بیشترین عناوین انحصاری را دارد، انواع و اقسام سرگرمی‌ها را در خود جای داده است و در نهایت در همه جا می‌تواند قابل استفاده باشد: Xbox Live. تا پیش از این Xbox Live بخشی از Xbox Orginal و Xbox 360 قلمداد می‌شد، اما امروز آنها قصد دارند تمامی سرگرمی‌ها را با یک برند معرفی کنند و تمام نکات جالب و جذاب را در یک جا، با بالاترین کیفیت، سریعترین زمان و کمترین هزینه به مشتریان خود ارائه دهند. آنها برند Xbox را انتخاب کرده‌اند که برگرفته شده از پروژه‌ای بود که برای مقابله با Playstation شرکت Sony و مقابله با کساد شدن بخش بازی‌های PC بوجود آمده بود.

احتمالاً Xbox 360 نزدیک‌ترین و سخت جان‌ترین رقیب Wii U خواهد بود در حالی که امکان دارد ترکیب PS Vita و PS3 سونی نیز به زودی به رقیبی مستقیم برای Wii U بدل شوند. مایکروسافت امسال از SmartGlass پرده برداری کرد. تکنولوژیی که احتمالاً در آینده‌ای نه چندان دور به قلب تپنده محصولات سرگرمی این شرکت بدل خواهد شد. اصلی‌ترین و مهمترین نکته درباره این تکنولوژی این است که مشتری پولی برای خرید و یا تهیه یک سخت افزار جدید پرداخت نخواهد کرد و تنها از امکاناتی بهره خواهد برد که پیش از این در اختیار داشته و یا طبق برنامه‌ریزی‌ هایی که قبلاً انجام داده است، در آینده تهیه خواهد کرد. این به تنهایی می‌تواند یک عامل تأثیر گذار باشد، چه کسی بدش می‌آید از تلفن همراه و یا تبلت خود استفاده‌های بهتر و جالبتری بکند؟ آنهم بدون هیچ گونه هزینه اضافی‌؟

 

 


 

اما آیا این تکنولوژی بجز ارزان قیمت و یا مجانی بودن مزیت‌های دیگری هم دارد؟ ما همگی نمایش ویژگی‌ها و توانمندی‌های SmartGlass را در کنفرانس مایکروسافت دیده‌ایم. انتقال تصاویر Xbox 360 به تبلت و یا گوشی به عنوان یک نمایشگر یکی از این ویژگی‌ها خواهد بود. استفاده از کنترلر تاچ اسکرین برای گشت و گزار در IE Xbox 360 و یا تعامل با داشبورد کنسول کمک گیری از این وسایل برای بهتر کردن تجربه بازی‌ها (برای مثال ایجاد Livery های جدید برای عنوانی مانند Forza) و یا حتی خلق یک گیم‌پلی تاچ اسکرین برای عناوین Xbox 360 و حتی پورت عناوین حرکتی کینکت برای استفاده از قابلیت‌های تاچ اسکرین (درست عکس کاری که هم اکنون برای بسیاری از عناوین کینکت انجام می‌شود)، استفاده از تلفن همراه و یا تبلت به عنوان یک نمایشگر سیار در منزل و ... از جمله این موارد هستند. اما هنوز امکانات دیگری را نیز می‌توان متصور شد. آیا مایکروسافت می‌تواند تکنولوژی صوتی کینکت را برای استفاده با میکروفون‌های تلفن‌های همراه سازگار کند؟ تصور کنید با داشتن یک تلفن همراه و یک نسخه از SmartGlass بتوانید از فرامین صوتی کینکت استفاده کنید. یعنی بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای از یکی از کاربردی ترین جنبه‌های کینکت به در اینجا سعی بر این بود که ایده مطرح شده در کنفرانس مایکروسافت را بازتر و ملموس تر کنیم، ایده‌ای که در ابتدای سال 2011 در قالب تعامل WP7 ، Xbox 360 و Kinect مطرح شده بود و با عرضه یکی از عناوینی که از پایه برای کینکت ساخته شده بود بر روی WP7 رنگ و بوی واقعی به خود گرفت، عنوانی به اسم Kinectimals. اما امکان دارد SmartGlass بخشی از یک تفکر بزرگتر باشد چرا که آنها در E3 خبر از آمدن Xbox بر روی تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها و Windows 8 دادند. پلتفرم‌هایی که Xbox را با مفهوم جدید بر روی خود خواهند داشت و امکان گرفتن اچیومنت و تمامی چیزهایی که از محصولی با نام Xbox انتظار دارید به شما ارائه خواهد داد، موسیقی، فیلم، بازی، گشت و گزار در اینترنت و ... . شاید این همان نسل بعدی باشد که ما انتظارش را از مایکروسافت داریم.

نکته جالب این است که سونی نیز قصد قدم گذاشتن در این مسیر را دارد هر چند که هنوز به صورت جدی وارد این وادی نشده است اما قدم‌های اولیه و خوبی را برای این منظور برداشته است. نیتندو نیز بخشی از توانمندی های Wii U را در خلق سرگرمی‌های چند رسانه‌ای بر روی کنسولش اختصاص داده است. اما در این بین این فقط مایکروسافت است که صراحتاً هدف و بازار اصلی خود را مشخص کرده است و برای جلب رضایت تمامی اقشار مختلف که با محصولات بخش سرگرمی‌اش در ارتباط هستند برنامه‌ریزی کرده است. در نتیجه ضروری می‌نماید که دوباره به جمله‌ای که در ابتدای مقاله به آن اشاره شد نگاهی بیاندازیم: صنعت بازی در حال تبدیل شدن به صنعت سرگرمی‌های الکترونیک است. حضور عناوین مختلف و شرکت‌های بازیسازی صاحب نام بر روی تلفن‌های همراه و هوشمند، تبلت‌ها، سایت‌های اجتماعی، گسترش عناوین Free to Play و ... همگی نشانه‌هایی هستند مبنی بر تغییر در صنعت بازی و تغییر سیاست‌های سه شرکت بزرگ مانند سونی، نینتندو و مایکروسافت نشان می‌دهد که دورنمای فعلی صنعت بازی، صنعت سرگرمی‌های الکترونیکی است. وارد شدن شرکت‌های مختلف (مانند Google، Apple و حتی یک سایت اجتماعی مانند Facebook) به صنعت سرگرمی آنهم به طرق مختلف عامل اصلی این تغییر رویه است، چرا که هم اکنون صنایع مختلف به سمتی پیش می‌روند که در آینده نه چندان دور محصولات تمامی شرکت‌های مرتبط با صنعت سرگرمی‌های الکترونیکی با یکدیگر همپوشانی خواهند داشت. پس کسی برنده این رقابت است که دورنمای کاملتر و راهی سریعتر را برای تبدیل شدن به قطب اول این صنعت اتخاذ کند.

اما ما از دید یک گیمر به این صنعت نگاه می‌کنیم و نینتندو اولین شرکتی است که به نسل جدید قدم می‌گذارد، بنابراین اولین سؤالی که برای ما پیش می‌آید این است که آیا نینتندو بدون داشتن یک شبکه آنلاین تکامل یافته که تمامی این سرگرمی‌ها را یکجا در درون خود جای داده باشد موفق خواهد شد؟ آیا آنها باز هم می‌توانند با Wii U کنسول‌های نسل بعد را به چالش بکشند و موفقیت‌های Wii را تکرار کنند؟ به راستی یک کنسول واقعی برای نسل بعد با توجه به وضعیت موجود باید دارای چه ویژگی‌هایی باشد؟

 

 

() نظرات



ساعت فلش


Pichak go Up
میهن موبایل - دانلود موبایل،برنامه موبایل،بازی موبایل،تم موبایل،,والپیپر موبایل